He visto un interesante artículo publicado en el Finacial times del 3 de deciembre pasado.
Para ir abriendo boca, unos datos:
- 4 de las 5 naciones con mayor PIB per capita, tienen menos de 5 millones de habitantes.
- 9 de las 10 naciones con mejor índice de desarrollo humano corresponde a países de tamaño medio o pequeño.
- 8 de los 10 países con menor número de homicidios per cápita pertenece a naciones con menos de 10 millones de habitantes.
- 5 de los 7 países más competitivos tiene menos de 10 millones de habitantes.
Parece claro que ser un países pequeño no es condición suficiente para tener unos altos niveles de riqueza y desarrollo, (se me vienen a la cabeza el nombre de unos cuantos países pequeños del tercer mundo), pero si que los datos parecen indicar que el ser un país pequeño ayuda al desarrollo.
De hecho, probablemente sea la globalización la que está haciendo que los paÃses pequeños tengan cada vez más sentido desde el punto de vista de la generación de riqueza. Anteriormente, en las épocas en que el comercio entre países estaba restringido por elevados arranceles, pertenecer a un país grande era una ventaja, significaba disponer de un terriorio más amplio para poder comerciar y músculo militar para o bien conquistar nuevos territorios o protegerse. Sin embargo a día de hoy estas dos ventajas competitivas para una nación grande están desapareciendo, en primer lugar gracias a la globalización y en segundo porque en temas de defensa puedes abogar por una extricta neutralidad como Suiza o acojerte al paraguas de la OTAN.
Y sin embargo persisten los problemas de gestionar una nación de gran tamaño, similares a los de gestionar una gran multinacional, falta de flexibilidad para adaptarse a los cambios, tensiones por la poca homogeneidad de la población, estructuras de gobierno más manejables y fáciles de controlar etc..












También puede ser indicio
También puede ser indicio que los estados pequeños mal gestionados hace tiempo que desaparecieron; o que los grandes tienen mayor tolerancia a la mala gestión.
Sobre el que planteja el
Sobre el que planteja el Paskies crec que s'esta anat "por los cerros de Ubeda", ja que l'article del Financial Times unicament ens explica d'una forma objectiva que la gestió d'un pais petit es mes senzilla que la d'un gran i aixo em sembla força obvi.
A mes també em sembla acceptable pensar que el viure del oci o del luxe, també es una forma de crear riquesa.
Le he enviado mi discutible opinión al colega Rachman, veamos :
Well, what you draft in For nations, small is beautifulmaybe sounds ok but for minuscule, parasite countries to exist (as Liechtenstain, Holland, Monaco and so on, owners of an economy mainly based on tourism + luxurious relax), it is mandatory the survival of big producers of timber, cattle, groceries and stuff so that Norway's larders for instance get constantly refilled with primary matter to work on. Without big producers of basics there are no consumers. Let Europe imitate the US whose economy (luxuries aside) depends only on its own. Desintegration of empires all throughout history has never succeeded. Just observe, do not act as referee, ok? THANKS, GIDEON BUDDY!
www.paskijones.net
LET THE FUTURE PLAY ITS OWN RULES, OK ?!!!
Envia un nou comentari